Każdy człowiek ma swoje wzloty i upadki? ja, kiedy jechałam na kurs Jan, ryłam właśnie nosem po ziemi i to w całkiem głębokim dole. Dobrze szło mi na studiach, miałam wspaniałą wspólnotę, ludzi, na których już wtedy bardzo mi zależało, ale to wszystko było z boku? w centrum była, moja przeszłość, trudne relacje z rodzicami, choroba i niechęć do samej siebie. Taka właśnie pojechałam na Jana. W środku tak naprawdę wcale nie chciałam na tym kursie zostawać. Ale Bóg chciał, bym została. I kiedy pomyślę, że był taki "uparty", to mam ochotę wskoczyć Mu na kolana i tak, jak małe dziecko długo, długo się przytulać z wdzięczności za to, co zrobił.